s-z

Siedliska

Siedliska

Wieś na Roztoczu Wschodnim, znana z przyrodniczej osobliwości – skamieniałych drzew z okresu trzeciorzędu (miocen), eksponowanych w rezerwacie „Jalinka” oraz w wiejskim muzeum. Do ciekawych zabytków należą: cerkiew greckokatolicka z 1901 r., kościół z 1903 r., a także drewniana kaplica pw. św. Mikołaja nad źródłami rzeki Prutnik.

Sobibór

Sobibór

Nadbużańska letniskowa wieś w Lasach Sobiborskich, z zachowaną starą zabudową. Kilka kilometrów na zachód od wsi, przy stacji kolejowej Sobibór, leży teren byłego hitlerowskiego obozu zagłady, w którym od wiosny 1942 r. do jesieni 1943 r. Niemcy wymordowali ok. 250 tys. Żydów z Polski i wielu krajów Europy. Obecnie jest tu Muzeum Byłego Obozu Zagłady w Sobiborze.

Sosnowica

Sosnowica

Letniskowa wieś na Pojezierzu Łęczyńsko-Włodawskim, w sąsiedztwie lasów, jezior i dużego zespołu stawów rybackich (ok. 500 ha). Do najciekawszych zabytków można zaliczyć: pozostałości dawnego majątku Sosnowskich, związanego z pobytem tu Tadeusza Kościuszki, barokową oficynę dworską  z poł. XVIII w., park o pow. 25 ha (częściowo w układzie geometrycznym), zespół kościoła parafialnego barokowo-klasycystycznego oraz cerkiew prawosławną z XIX w.

Stare Załucze

Stare Załucze

Wieś poleska z zachowaną starą zabudową. Znajduje się tu siedziba Ośrodka Edukacyjno-Muzealnego Poleskiego Parku Narodowego oraz punkt wyjścia na ścieżkę przyrodniczą „Spławy”, prowadzącą po drewnianym pomoście do jeziora Łukie. Dla najmłodszych zwiedzających została przygotowana specjalna ścieżka "Żółwik".

Stężyca

Stężyca

Duża letniskowa wieś w widłach Wisły i Wieprza, dawne miasto, miejsce sądów ziemskich i sejmików szlacheckich. Godny uwagi jest późnogotycki kościół parafialny pw. św. Marcina z 1434 roku, wielokrotnie przebudowywany od XVI do XX w., a także kościół pofranciszkański pw. Przemienienia Pańskiego z XVIII-XIX w.

Stoczek Łukowski

Stoczek Łukowski

Miasto lokowane w 1546 r., znane z pierwszej zwycięskiej bitwy wojsk polskich w powstaniu listopadowym (14 lutego 1831 r.). Ten fakt upamiętnia pomnik gen. Józefa Dwernickiego wystawiony w 1931 r. oraz coroczny bieg uliczny „Grzmią pod Stoczkiem armaty”. Na terenie miasta znajduje się ośrodek rekreacyjny z zalewem na rzece Świder. Wypoczynkowe walory miasta wzbogacają sosnowe lasy i źródlisko rzeki.

Stołpie

Stołpie

Wieś koło Chełma znana z tajemniczej wieży z XII-XIII w. Kamienna, pięciokondygnacyjna budowla była najprawdopodobniej budynkiem mieszkalnym i zarazem sakralnym (kaplica na najwyższym piętrze). Jest to najstarsza budowla murowana w województwie lubelskim.

Studzianka

Studzianka

Wieś na pograniczu Polesia i Podlasia, zamieszkała niegdyś przez Tatarów, służących w wojskach Rzeczpospolitej, osiedlonych tu od 2. połowy XVII w. Pamiątką po ich wielowiekowej obecności jest mizar z ok. 150 nagrobkami z XVII-XX w. Drugi mizar, z ok. 40 nagrobkami, znajduje się w Kolonii Zastawek koło Lebiedziewa.

Susiec

Susiec

Miejscowość położona na Roztoczu Środkowym, na północno-wschodnim skraju Puszczy Solskiej. Pierwotna nazwa brzmiała prawdopodobnie Suszec i oznaczała miejsce suche, piaszczyste, nieurodzajne. Obecnie Susiec zawdzięcza swą sławę atrakcyjnym turystycznie, silnie zalesionym okolicom. Osobliwości przyrodnicze tego terenu są chronione w rezerwatach, z których najbardziej znane to: „Czartowe Pole” – obejmujący przełom rzeki Sopot wraz z ruinami XVIII-wiecznej papierni, „Nad Tanwią” – chroniący przełom rzeki Tanew z malowniczymi niewielkimi wodospadami, zwanymi szumami, oraz „Szum” z przełomowym odcinkiem rzeki Szum. Przez rezerwaty prowadzą znakowane ścieżki przyrodniczo-edukacyjne.

Szczebrzeszyn

Szczebrzeszyn

Miejscowość znana jest z wiersza Jana Brzechwy zaczynającego się od słów: „W Szczebrzeszynie chrząszcz brzmi w trzcinie…”. Turyści znajdą tu dwie figury chrząszczy grających na skrzypcach: drewnianą przy źródełku oraz odlaną z brązu, na rynku. Największą wartością tego wielokulturowego niegdyś miasteczka są zabytki sakralne: synagoga (obecnie dom kultury) i kirkut, prawosławna cerkiew Zaśnięcia Przenajświętszej Bogurodzicy z XVIII-wiecznymi malowidłami ściennymi oraz kościoły: św. Mikołaja i św. Katarzyny, posiadające cechy renesansu lubelskiego.

Szklarnia

Szklarnia

Osada w Lasach Janowskich, w XIX w. huta szkła w ordynacji zamojskiej. Przy osadzie znajdują się wielohektarowe ogrodzone pastwiska koników biłgorajskich, będących – podobnie jak koniki polskie ze Zwierzyńca – potomkami wymarłej rasy leśnego konika tarpana. W sąsiedztwie osady leży rezerwat Szklarnia, który chroni stare bory z bagnami i torfowiskami, graniczący od południa z rezerwatem Lasy Janowskie, obejmującym tereny nad rzeką Branwią, nad którą w czerwcu 1944 r. rozegrała się słynna partyzancka bitwa.

Świdnik

Świdnik

Jedno z najmłodszych miast regionu, sąsiadujące od wschodu z Lublinem, znane z lotniska (przekształconego w 2012 r. w pasażerski Port Lotniczy Lublin) oraz działającej od ponad pół wieku wytwórni szybowców i śmigłowców. W zalesionej dzielnicy Adampol zwraca uwagę letniskowa zabudowa z lat międzywojennych XX w. Centrum miasta, zbudowane w 1954 r., prezentuje wzorcową architekturę doby socrealizmu.

Tarnogród

Tarnogród

Miasto na szlaku Przemyśl – Lublin, własność Tarnowskich i Zamoyskich. Do najciekawszych zabytków należy kościół pw. Przemienienia Pańskiego z lat 1750-71, z barokowo-rokokowym wyposażeniem, w tym przeniesionym z kolegiaty zamojskiej ołtarzem głównym z dwoma obrazami włoskiego mistrza Domenico Tintoretta. Inne ciekawe obiekty to: drewniany kościół filialny pw. św. Rocha, prawosławna cerkiew pw. św. Jerzego oraz synagoga, będąca obecnie siedzibą domu kultury, znanego z organizacji corocznych Ogólnopolskich Sejmików Teatrów Wsi Polskiej.

Tomaszów Lubelski

Tomaszów Lubelski

Historyczny ośrodek handlowy na szlaku do Lwowa, z prawami miejskimi od 1590 roku. Najcenniejszym zabytkiem jest drewniany kościół pw. Zwiastowania NMP z 1627 r., przebudowany wiek później w stylu baroku. Obok stoi drewniana dzwonnica z XVIII wieku i pręgierz pokutny. W rynku można zobaczyć oryginalny budynek tzw. Herbaciarni z 1895 r. z grubych drewnianych bali (na wzór czajni z północnej Rosji). W sąsiedztwie wznosi się prawosławna cerkiew pw. św. Mikołaja z 1890 roku.

Turobin

Turobin

Dawne miasto, założone przez Górków, od końca XVI w. wchodzące w skład ordynacji zamojskiej. Cennym zabytkiem jest gotycko-renesansowy kościół parafialny pw. św. Dominika, przebudowany w 1620 r. w stylu renesansu lubelskiego przez muratora Jana Wolffa.


Kościół pw. św. Dominika
Kościół wzniesiony został w miejscu wcześniejszego, drewnianego kościoła pw. Wszystkich Świętych i NMP z 1447 r., który w 1509 r. spalili Tatarzy. Wystawiony z fundacji rodziny Górków ok. 1530 r., został w tym samym roku konsekrowany przez bpa Jakuba Buczackiego. Z tego okresu zachowało się gotyckie prezbiterium. W l. 1574-1595 kościół działał jako zbór kalwiński. W latach 1620 – 1623 świątynię na polecenie Tomasza Zamoyskiego rozbudowali znani muratorzy Jan Jaroszewicz i Jan Wolff. Kościół urzeka bogactwem renesansowo-manierystycznych dekoracji. Szczególnie cenne są linearno-geometryczne sztukaterie autorstwa Wolffa, znajdujące się na sklepieniu nawy i dwóch bocznych kaplic – północnej i południowej.

Uchanie

Uchanie

Wieś położona w obrębie Działów Grabowieckich, dawne miasto przy królewskim szlaku z Mazowsza na Ruś Kijowską. Wznosi się tu późnorenesansowy kościół fundacji Uchańskich  (w tym m.in. prymasa Polski Jakuba Uchańskiego), pierwotnie gotycki, na początku XVII w. przebudowany i ozdobiony w stylu renesansu lubelskiego przez Jana Wolffa. We wnętrzu znajdują się przyścienne piętrowe nagrobki Uchańskich.

Urzędów

Urzędów

Dawne miasto o ponad sześćsetletniej historii. Zachowały się fragmenty ziemnych wałów obronnych z XV w. oraz dawna małomiasteczkowa zabudowa ze starym zajazdem i chałupami z przełomu XIX/XX w. Przy źródlisku nad Wyżnicą stoi kapliczka pw. św. Otylii, a w pobliskim Bęczynie zagroda garncarska rodziny Gajewskich. Tradycje garncarskie Urzędowa sięgają XVI stulecia.

Wąwolnica

Wąwolnica

Miejscowość na Płaskowyżu Nałęczowskim i sanktuarium maryjne, rozwijające się od ponad 700 lat. Z dawnego miasta i królewskiego zamku Kazimierza Wielkiego pozostała gotycka kaplica z cudowną figurą Matki Boskiej Kębelskiej z ok. 1440 r. Główną świątynią sanktuarium jest neogotycka bazylika z lat 1907-14, z drugą gotycką rzeźbą w typie „Pięknych Madonn” z przełomu XIV-XV w. Przy sanktuarium działa dom pielgrzyma oraz muzeum parafialne. W pobliskim Kęble stoi kaplica upamiętniająca objawienia maryjne z czasów najazdu Tatarów w 1278 r., z kopią figury MB Kębelskiej.

Wilków

Wilków

Bogactwem wsi, położonej w widłach Wisły i Chodelki, są żyzne gleby. Okolice słyną z dobrze rozwiniętego sadownictwa i chmielarstwa. Najważniejszym zabytkiem jest kościół pw. św. św. Floriana i Urszuli, jednak odnajdziemy tu także inne wiekowe obiekty: dawną karczmę (tzw. Powiślak z poł. XIX w.) oraz pałac Kleniewskich i budynki folwarczne (XIX i XX w.) w Szczekarkowie.

Kościół pw. św. Floriana i św. Urszuli. Obecny kościół powstał w 1. poł. XVII w. na miejscu pierwotnej drewnianej świątyni. Fundatorami kościoła byli Głuscy – właściciele Wilkowa od XVI do poł. XVIII w. Budowla częściowo spłonęła w 1723 r. Prace restauracyjne przeprowadzono w 2. poł. XVIII i na początku XIX w. W 2. połowie XIX w. została przebudowana do stanu obecnego. Kościół posiada cechy renesansu lubelskiego. Jest to świątynia jednonawowa, bezwieżowa, z węższym od nawy zamkniętym półkoliście prezbiterium. Od strony północnej do nawy przylega kaplica fundacji rodziny Polanowskich (z 1723 r.).We wnętrzu kościoła zachowała się dekoracja sztukateryjna w typie renesansu lubelskiego. W ołtarzu głównym umieszczono rzeźbę Chrystusa na krzyżu z XVIII w. oraz obrazy Matki Bożej i św. Urszuli. W ołtarzach bocznych znajdują się przedstawienia Przemienienia Pańskiego oraz patrona kościoła – św. Floriana. Obok świątyni w 1921 r. wybudowano dzwonnicę według projektu architekta Karola Sieńskiego. W jej wnękach umieszczono rzeźby ludowe z XVIII w.

Włodawa

Włodawa

Miasto nad Bugiem, z zachowanym klimatem dawnych miasteczek, w których współistniały różne kultury i religie: katolicyzm, prawosławie i judaizm. Wśród licznych cennych zabytków są: barokowy zespół synagogalny (XVIII w.), barokowy kościół i klasztor oo. paulinów (XVIII w.), rusko-bizantyjska cerkiew (XIX w.) oraz barokowy budynek kramów i jatek, zwany czworobokiem. Corocznie jesienią odbywa się tu Festiwal Trzech Kultur, przypominający bogatą  przeszłość miasta. Na południowym przedmieściu, na wysokim brzegu Bugu, leży wieś Orchówek z późnobarokowym kościołem – sanktuarium MB Pocieszenia.

Synagoga Wielka. Budowę synagogi w latach 1764-1774 sfinansowała gmina żydowska oraz ówcześni właściciele Włodawy - Czartoryscy. Synagogę zaprojektowano w stylu późnego baroku, w miejscu dawnej, drewnianej bożnicy. Jest jednym z najcenniejszych zabytków sakralnej architektury żydowskiej w Polsce. Reprezentuje typ tzw. "dziewięciopolowy", wykształcony na początku XVII wieku i trwający w żydowskim budownictwie synagogalnym do połowy XIX wieku. Ukształtowanie synagogi w obecnej postaci łączone jest z Izaakiem Lurią, który był inicjatorem zmian rytuału liturgicznego. Synagoga składa się z sali modlitw, do której przylegają parterowe babińce. W latach niemieckiej okupacji została sprofanowana przez okupantów, którym służyła za magazyn wojskowy. Zniszczono wówczas niemal całe wyposażenie wewnętrzne. Zachowała się tylko w sali modlitw neobarokowa szafa ołtarzowa aron ha-kodesz z roku 1936 wykonana w stiuku i polichromowana. Dekoracyjne elementy aron ha-kodesz korespondują z treściami płaskorzeźb w medalionach na sklepieniach. Przedstawiają one popularne w żydowskiej mistyce i sztuce zwierzęta o szerokiej symbolice religijnej.
 
Synagoga Mała. Drugim budynkiem włodawskiego kompleksu synagogalnego jest Mała Synagoga pochodząca z przełomu XVIII/XIX wieku, wybudowana w stylu klasycystycznym. Od początku budynek pełnił dwie funkcje. Był domem modlitwy oraz miejscem studiów Tory i ksiąg talmudycznych. Stąd jego nazwa Bet ha-midrasz czyli dom studiów i nauki. W budynku zachowały się fragmenty polichromii ściennych oraz częściowo szafa ołtarzowa.

Cerkiew prawosławna pw. Narodzenia Najświętszej Marii Panny. Cerkiew wzniesiono w latach 1840-42 z fundacji Augusta Zamoyskiego jako świątynię greckokatolicką. W 1875 roku, po kasacie unii, cerkiew przejęli prawosławni. Założona na planie krzyża z trzema apsydami od strony ołtarzowej budowla, pokryta jest we wnętrzu klasycystyczną polichromią.

Kościół Paulinów pw. św. Ludwika. Jeden z najcenniejszych zabytków Włodawy. Kościół parafialny pw. św. Ludwika wzniesiony został w latach 1739-80 wg projektu architekta Pawła Fontany. Polichromie w nawie głównej wykonał artysta z Lwowa - Gabriel Sławiński. Natomiast prezbiterium przyozdobili sprowadzeni z Jasnej Góry malarze - paulini Wojciech i Antoni Dobrzenieccy. We wnętrzu zachowały również się rzeźby rokokowe pochodzące z warsztatów rzeźbiarzy lwowskich: Maciejka Polejowskiego i Michała Filewicza.

Wojciechów

Wojciechów

Duża wieś agroturystyczna, znana z żywych tradycji ludowego kowalstwa. Odbywają się tu coroczne Ogólnopolskie Warsztaty Kowalskie.

Wieża Ariańska. Wzniesiona została przed 1527 r. przez starostę lubelskiego Jana Pileckiego. Miała ona charakter obronno-mieszkalny. Jest jednym z niewielu istniejących do dnia dzisiejszego przykładów tego typu budowli w Polsce. Co ciekawe nie prowadziło do niej żadne wejście z poziomu ziemi. Jedynym wejściem była drewniana galeryjka wprowadzająca od razu na poziom trzeciej kondygnacji. Z czasem, kiedy walory obronne obiektu straciły na znaczeniu, dobudowano klatkę schodową. Obecnie w Wieży Ariańskiej mieści się Gminny Ośrodek Kultury, Muzeum Regionalne, Muzeum Kowalstwa, Biblioteka Gminna, Punkt Informacji Agroturystycznej oraz Kawiarnia Ariańska.

Wojsławice

Wojsławice

Dawne miasto położone na Działach Grabowieckich, z zachowaną małomiasteczkową zabudową i świątyniami trzech wyznań: późnorenesansowym kościołem z XVI-XVII w., cerkwią pounicką (obecnie prawosławną) z XVIII w. i synagogą z 1780 r., będącą obecnie siedzibą biblioteki z galerią miejscowych artystów. Przy pięciu drogach wjazdowych stoją murowane kapliczki z 2. połowy XVIII w. z figurami świętych.

Wola Gułowska

Wola Gułowska

Wieś znana z sanktuarium maryjnego oraz miejsca ostatniej bitwy wojsk polskich z niemieckimi w wojnie obronnej 1939 r. Znajduje się tu kościół barokowy z przełomu XVII i XVIII w., jeden z największych w regionie, będący Sanktuarium Marii – Patronki Żołnierzy Września. Na cmentarzu parafialnym możemy zobaczyć kwaterę żołnierzy gen. Kleeberga z SGO „Polesie”, poległych w dniach 3 - 5 października 1939 r. Ich pamięć popularyzuje Muzeum Czynu Bojowego Kleeberczyków.

Wola Okrzejska

Wola Okrzejska

Miejsce urodzenia Henryka Sienkiewicza (5 maja 1846 r.) z muzeum pisarza-noblisty, utworzonym w dawnej oficynie dworskiej z XIX w., ze współczesnymi rzeźbami postaci z powieści i nowel Sienkiewicza. W pobliskiej Okrzei wznosi się kościół z końca XVIII w., barokowo-klasycystyczny, fundowany przez prababkę Sienkiewicza – Teresę z Lelewelów Cieciszowską. W ścianę kościoła została wmurowana tablica upamiętniająca chrzest Henryka, a na sklepieniu widnieją polichromie ze scenami z Quo Vadis i Potopu. W kryptach pod kościołem znajdują się groby przodków pisarza, zaś na cmentarzu parafialnym grobowiec jego matki – Stefanii z Cieciszowskich, z pomnikiem „Matka i syn”. Ponad wsią góruje ziemny kopiec z popiersiem pisarza, usypany w latach 30. XX w.

Wola Uhruska

Wola Uhruska

Jedna z największych w regionie wsi agroturystycznych, z tradycjami letniskowymi sięgającymi początków XX w. Położenie w zielonej dolinie Bugu, w sąsiedztwie rozległych lasów, zapewnia miejscowości zdrowy mikroklimat i znakomite warunki do wypoczynku. We wsi, nad starorzeczem Bugu znajduje się  plaża z kąpieliskiem.

Wólka Bielecka

Wólka Bielecka

Prywatny skansen archeologiczny, z wczesnośredniowiecznym słowiańskim grodem, odtworzonym na podstawie podobnego obiektu z X w., odkrytego w sąsiedniej wsi Klarów. Odbywają się tu warsztaty i festyny przybliżające życie Słowian.

Zamość

Zamość

Idealne miasto renesansu zostało zaprojektowane przez włoskiego architekta Bernardo Morando, na zlecenie hetmana wielkiego koronnego Jana Zamoyskiego w 2. poł. XVI w. Sercem Zamościa jest Rynek Wielki, o wymiarach 100 × 100 m, wraz z majestatycznym ratuszem oraz podcieniowymi kamienicami. Obszar Starego Miasta został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Do najciekawszych zabytków należą: katedra, gmach Akademii Zamojskiej, synagoga oraz fragmenty dawnych fortyfikacji. Dużą atrakcją miasta jest ogród zoologiczny.

Rynek Wielki, ratusz i kamienice ormiańskie. Rynek Wielki w Zamościu to jeden z najpiękniejszych placów XVII-wiecznej Europy. Ma wymiary 100 x 100 metrów i otoczony jest kolorowymi kamienicami z podcieniami, nadającymi mu niezwykłego uroku. Uwagę zwraca Ratusz z monumentalnymi barokowymi schodami oraz wieżą, z której grany jest hejnał w trzy strony świata. Według miejscowych podań Jan Zamoyski, ze względu na zatarg z Krakowem, zabronił go grać właśnie w tym kierunku. Także na północnej pierzei Rynku wzrok przyciągają się bogato zdobione kamienice ormiańskie, zawdzięczające swą nazwę kupcom ormiańskim. Są one siedzibą Muzeum Zamojskiego.

Katedra Zamojska. Kolegiata została wybudowana w latach 1587 – 1598, według projektu włoskiego architekta Bernardo Morando. Fundatorem był założyciel miasta, kanclerz wielki koronny Jan Zamoyski. Ta wspaniała świątynia o smukłych proporcjach, z kolebkowym sklepieniem z lunetami, pokrytym geometryczną siatką ornamentalnych sztukaterii, stała się wzorcem do naśladowania w budownictwie sakralnym 1. połowy XVII wieku. Budowla odegrała znaczącą rolę w ukształtowaniu specyficznego typu architektury późnorenesansowej, zwanego renesansem lubelskim. W posadzce kaplicy Przemienienia Pańskiego, zwanej też Ordynacką lub Zamoyskich, znajduje się płyta epitafijna Jana Zamoyskiego, pod którą spoczywają jego prochy. W 1992 roku, po ustanowieniu diecezji zamojsko-lubaczowskiej, świątynię podniesiono do rangi katedry.

Muzeum Fortyfikacji i Broni Arsenał. W Muzeum zestawiono i opisano różne formy sztuki fortecznej i militariów. Nie ma w Polsce drugiego takiego muzeum, w którym można byłoby prześledzić rozwój sztuki wojennej od XVI wieku do połowy XX wieku poprzez ekspozycję broni i wyposażenia żołnierzy. Wszystkie obiekty, Muzeum Fortyfikacji i Broni Oddział Muzeum Zamojskiego w Zamościu, przystosowane są dla osób niepełnosprawnych.

Trasa turystyczna Bastion VII. Atrakcja pozwala zainteresowanym zajrzeć do wnętrza zamojskiej twierdzy. Wiedzie przez galerię strzelecką i kazamaty. Od kwietnia do października można spróbować strzału z armaty i z łuku oraz wejść na dach Nadszańca, który stanowi dobry punkt widokowy.

Synagoga. Powstała w 1. połowie XVII wieku. We wnętrzu zachowała się szafa ołtarzowa (aron ha-kodesz), służąca do przechowywania Tory. W gmachu działa punkt informacji turystycznej i kulturalnej Szlaku Chasydzkiego oraz Multimedialne Muzeum Historii Żydów Zamościa i okolic. Synagoga wciąż pełni funkcje religijne.

Ogród Zoologiczny. Zamojskie zoo zamieszkuje ok. 2000 zwierząt należących do 260 gatunków. Jeżeli chcesz stanąć oko w oko z tygrysem oraz pomachać niedźwiedziowi to bardzo dobrze trafiłeś. Na terenie Ogrodu znajduje się plac zabaw, park linowy oraz restauracja.

 

Zawieprzyce

Zawieprzyce

Wieś nad Wieprzem, z romantycznymi ruinami zamku, pierwotnie renesansowego z XVI w., w latach 1674-79 przebudowanego na barokową rezydencję dla hrabiego Atanazego Miączyńskiego. Na wysokiej skarpie Wieprza, obok ruin pałacu i oranżerii, zachowało się  kilka obiektów z XVII-XIX w.: brama wjazdowa, kaplica oraz lamus, w którym urządzono izbę regionalną. Zawieprzyce są miejscem plenerowych imprez, w tym majówki z barwnymi pokazami rycerskimi i spektaklami światła i ognia.

Zwierzyniec

Zwierzyniec

Stolica środkowego Roztocza z siedzibą dyrekcji i ośrodka edukacyjno-muzealnego Roztoczańskiego Parku Narodowego. Doskonały punkt wyjścia na wiele szlaków turystycznych i ścieżek przyrodniczych. Dawniej było tu centrum gospodarki leśnej i łowieckiej w ordynacji zamojskiej. Do najciekawszych zabytków należą: późnobarokowy kościół pw. św. Jana Nepomucena z lat 1741-47 z iluzjonistyczną polichromią Ł. Smuglewicza; zespół klasycystycznych budynków zarządu ordynacji z 1. poł. XIX w. z pałacem ordynackim, browarem, manufakturą powozów. W parku miejskim leży głaz przeniesiony z Hamerni, upamiętniający fakt wytępienia szarańczy w 1711 roku. Do walorów rekreacyjnych miejscowości należą też dwa kąpieliska – na zalewie Rudka i nad stawami Echo.

Żmijowiska

Żmijowiska

Jedno z grodzisk nad Chodelką z VII-X w., w którym archeolodzy zrekonstruowali część umocnień z fragmentem palisady i bramą oraz kilka chat mieszkalnych, tworząc skansen archeologiczny „Grodzisko w Żmijowiskach”. Działa tu ośrodek archeologii doświadczalnej z eksperymentalnymi warsztatami. Gospodarz skansenu – Muzeum Nadwiślańskie w Kazimierzu Dolnym - organizuje tu cykliczne „Spotkania z archeologią”.

Moja trasa

Funkcja „Moja trasa” pozwoli Ci w prosty i wygodny sposób zaplanować pobyt w Lublinie. Kliknij i dowiedz się więcej.